Kryzys to dopiero będzie – 14

To jest zamiatnie problemu po dywan. Czasami chwilowa pożyczka, by dać dłużnikowi chwilę na zgormadzenie środków przydaje się. Lecz dług Irlandi jest tak duży, że nie jest możliwy do spłacenia. Na skutek planów UE dług publiczny Irlandi ma się zwiększyć do 150% PKB! Irlandczycy przez najbliższe lata mają corocznie przekazywać właścicielom obligacji  10% swojego dochodu narodowego. Sorry, tak nie będzie. Po tym jak zieloni ogłosili opuszczenie koalicji w Irlandi w styczniu będą nowe wybory.  Daję nowemu rządowi Irlandi dziewięć miesięcy na wypowiedzenie porozumień obecnie negocjowanych z UE i odmówienie pełnej spłaty zadłużenia.

A wtedy będzie kłopot. Spory kłopot dla rządów Niemiec, Angli i Francji, które będą musiały powiedzieć podatnikom: to teraz wezmiemy wasze pieniądze i damy naszym bankom, które trzymały na bilansach irlandzkie obligacje. A to skończy się awanturą. Ludzie którym braknie kasy robią się zawistni i wredni. Już mamy w niemieckiej prasie  artykuły, że ratowanie Irlandi kosztuje za drogo. Hiszpański minister finansów w publicznych wypowiedziach za kryzys wini Merkel.

Jesteśmy w przededniu kryzysu niewypłacalności państw europejskich. Niewypłacalności państw europejskich wpłyną ujemnie na naszą zdolność kredytową. W takiej sytuacji Rostowski  pisze artykuły do prasy  porównujące nasz narastający dług publiczny do niegroźnego kataru. To porównanie do kataru to taka niby wyrafinowana sugestia, że wystarczy podjąć drobne działania bo mamy mały dług, który z czasem przestanie rosnąć. Niestety nasz dług jest duży w stosunku do zaufania, którym dażą nas rynki finansowe.

Powinniśmy ciąć wydatki, podwyższać podatki, podwyższać wiek emerytalny, oraz likwidować przywileje emerytelne i socjal, który należy się każdemy bez względu na zamożność. Teraz to będzie jeszcze relatywnie mało dolegliwe. Ale jeśli w ramach polityki szczęścia tu i teraz, oraz mądrych reform, które nie muszą boleć odłożymy reformy na później to będziemy musieli wdrażać wszystkie reformy na raz bez pieniędzy na osłony dla namniej zamożnych tak jak robią to Grecy i Irlandczycy.

 

Inne wpisy w cyklu "Kryzys to dopiero będzie":

Banki irlandzkie są niewypłacalne – 18 listopada 2010 – Od kilkunastu miesięcy w finansowaniu irlandzkich banków spadał udział obligacji banków kupowanych przez prywatnych inwestorów, a rósł udział pożyczek z banków centralnych strefy Euro.

Oficjalnie wszystko pod kontrolą… – 2 listopada 2010 – Państwa UE gorączkowo negocjują jak pokryć koszty niewypłacalności państw strefy Euro. Rozmowy na czasie, bo od kilku tygodni do grona państw Europy Zachodniej, kture płacą za przywilej pożyczania więcej niż Polska dołączyły Portugalia i Irlandia

Grek i Polak dwa bratanki. – 23 sierpnia 2010 – Niewypłacalność Grecji to tylko kwestia czasu. Grecy wyciągają pieniądze z greckich banków. Dziurę w bilansach greckich banków na razie zasypuje grecki bank centralny i Unia.

Grecja ogłosi niewypłacalność w 2011 lub 2012. –  8 kwietnia 2010 – W tym roku Grecy będą udawać, że obcinają wydatki, podwyższają podatki i likwidują przywileje różnych grup zawodowych i branżowych. A Unia Europejska i Międzynarodowy Fundusz Walutowy będą udawać, że pomagają Grekom.

Banki polskie gotowe na kryzys na 3+  – 1 kwietnia 2010 –  Banki odnotowują największy od pięciu lat poziom należności zagrożonych, które to należności w okresie od 2008 podwoiły się. Kolejne

uderzenie w naszą gospodarkę przez wydarzenie zagraniczne będzie dla banków niebezpieczne.

Kryzysy finansowe chodzą stadami.  – 8 lutego 2010 – Grecja jest tylko ostrzeżeniem przed czasami, które nadchodzą. W przeszłości recesja spowodowana masowymi bankructwami instytutcji finansowych doprowadzała zazwyczaj w przeciętnie trzy  lata do ponad przeciętnej ilości bankructw państw.

Nie wiem co będzie w Polsce – 4 stycznia 2010 – Nie wiem co będzie w Polsce. Bo nie wiem jak zostanie ulokowana strata z ostatniego kryzysu. Wiem, natomiast że rządy państw rozwiniętych mają kurczące się możliwości uśmierzania dolegliwości kryzysu przy pomocy dalszego zadłużania się. Coraz więcej przemawia za tym, że sięgną po inflację…

Kryzys to dopiero będzie – 22 października 2009 – Kryzysik minął. A kryzys to dopiero będzie. Rządy państw rozwiniętych uśmierzyły dolegliwość recesji zasypując rynek pieniędzmi. Ale nie rozwiązały źródła problemu, czyli nadmiernej konsumpcji na kredyt  i nieudacznych regulacji systemu bankowego.

 

Wpisy w cyklu "Lekcje z Krysysiku":

Cisza przed burzą…  – 10 sierpnia 2009 – W naszej gospodarce jest trochę skromniej niż w latach uprzednich, ale obyło się bez wielkiego załamania. Jeśli uda się sztuczne pompowanie konsumpcji na zachodzie to mamy z 2-4 lata ciszy na uporządkowanie naszej gospodarki, oraz prywatnych finansów. 

Obciąć wydatki, podnieść podatki  i spłacać zadłużenie – 29 czerwca 2009 – Zamiast zapowiadanego końca kapitalizmu, mamy koniec tworzonej na kredyt iluzji zamożności welfare state.  Złota era sektora publicznego dobiega końca. Jeśli nie chcemy, by nasz sektor publiczny pociągnął Polskę na dno trzeba obniżać wydatki i podnosić podatki. 

Po pierwsze prewencja  – 4 czerwca 2009 – Skutki recesji należy łagodzić zanim się ona zacznie. Przede wszystkim gromadząc oszczędności publiczne, które można w recesji wydać, by zastąpić spadek wydatków prywatnych.

Trzymał Kozak Tatarzyna, a Tatarzyn za łeb trzyma – 7 maja 2009 – Wciągnięcie banków zachodnich do Polski spowodowało, że stabilność tych banków, a więc i gospodarek z których pochodzą zależy od rozwoju sytuacji w Polsce. 

Po opanowaniu kryzysiku będzie delewarowanie – 30 kwietnia 2009 – Kryzys to dopiero będzie.

Polska zeszła ze ścieżki szybkiego rozwoju gospodarczego – 22 kwietnia 2009 

 

Wpisy w serii "Dekada Niepewności":

Polska – złote ćwierćwiecze?  – 18 czerwca 2009 Jeśli nie spieprzymy naszej szansy to przed Polską ekonomiczne ćwierćwiecze, które będzie najlepsze od kiluset lat. Mamy niezłą pozycję startową by być najbardziej dynamiczną gospodarką Europy.  Jak na warunki europejskie nasza gospodarka jest co prawda średnio mocno przeregulowana, ale za to średnio lekko zadłużona.

USA – likwidacja zadłużenia poprzez niewypłacalność i inflację.  – 15 czerwca 2009 — Będzie powtórka z lat 70-ych wysoka inflacja i niski wzrost, czyli stagflacja.

Fiskalne możliwości i inflacyjne konsekwencje – 12 maja 2009 –  „Walczenie” z kryzysikiem za pomocą wydawania pieniędzy, których się nie posiada jest najlepszym sposobem na wywołanie kryzysu niewypłacalności państw oraz powrotu wysokiej inflacji znanej z przełomu lat 70-ych i 80-y

Co zrobią Chińczycy z dolarem? – 4 maja 2009 – Wartość dolara zależy od tego jak się zachowają chińczycy. Ameryka nie może na chińcz
yków za bardzo naciskać, bo ci zdewalują im dolara. Ale Chińczycy skorzystają z tej bronii w ostateczności bo sami bardzo dużo stracą.

Kryzys jako międzynarodowa przepychanka polityczna  – 30 marca 2009 – Każdy kryzys nadmiernego zadłużenia rozwiązuje się dzieląc stratę z niespłaconych długów pomiędzy kredytodawców i kredytobiorców. Jednak nie ma tu prostej matematyki. Siła jednych i drugich wzajemnie na siebie oddziaływuje, by ustalić ile długów się umorzy, ile spłaci i kiedy.

Po kryzysiku dekada niepewności –  12 marca 2009 – Kryzys to dopiero będzie. Czytaj by się dowiedzieć dlaczego.

Inne wpisy w tym temacie:

Kto jest winieni recesji  — 24 stycznia 2009