Czy mamy PRL, czy III RP wysyłamy w kosmos pasażera na cudzej rakiecie. W 1978 Hermaszewskiego. Teraz Uznańskiego. Jedna i druga wycieczka jest bez znaczenia dla rozwoju przemysłu kosmicznego w Polsce. Więdnący PRL dostał wsparcie symboliczne od ZSRR. A obóz miły Brukseli dostał wsparcie władz UE.
Na początku lipca b.r. Koreańczycy zatwierdzili strategię przemysłu lotniczego. Nie opowiadają o statkach kosmicznych, które być może powstaną. Po prostu zaplanowali zwiększyć swój udział w globalnym rynku usług kosmicznych: z obecnych 0,7% do 3% w 2035. Planować też potrafimy. W naszej polskiej strategii kosmicznej z 2017 r. (sic!) zapisaliśmy, że będziemy mieli 3% europejskiego rynku usług kosmicznych. Ale nasze plany to pustosłowie i wodolejstwo. Natomiast Koreańczycy rozpisali strategię na konkretne mierzalne działania z datami ich wykonania i odpowiedzialnymi za wykonanie.
Komitet polityki kosmicznej Korei pracujący pod przewodnictwem prezydenta zaplanował m.in. do 2035 wynieść na orbitę własnymi rakietami konstelację od 128 do 512 satelitów komunikacyjnych o podwójnym cywilno-wojskowym zastosowaniu. W 2022 ich pierwszy bezzałogowy statek wszedł na orbitę księżyca. Do 2030 wylądują bezzałogowym statkiem na księżycu.
Źródło: Strategia rozwoju koreańskiego przemysłu lotniczego. Lipiec 2026
Spróbuj przeczytać wstęp Polskiej Strategii Kosmicznej bez zasypiania. Choćby jej pierwszy akapit: „Dążenie do budowy stabilnej i wydajnej współpracy pomiędzy nauką i przemysłem, rozwoju innowacyjnych technologii oraz wspierania współpracy zagranicznej w celu stymulowania wzrostu gospodarczego opartego na innowacjach w sektorze kosmicznym to główne powody opracowania Polskiej Strategii Kosmicznej (PSK)”.
Źródło: Polska Strategia Kosmiczna
Jeśli będziesz miał problemy ze snem polecam całe 52 strony Polskiej Strategi Kosmicznej.
Koreańczykom wystarczyło 25 stron, by opisać liczbami cele wojskowe i gospodarcze po które sięgają. Wiedzą, że bez suwerennej łączności satelitarnej łączność krytyczna oparta o inne systemy jest iluzją. Własną konstelacją satelitów wynoszoną własnymi rakietami uwolnią się w komunikacji wojskowej, morskiej i podczas katastrof naturalnych od zagranicznych satelitów komunikacyjnych, jak amerykański SpaceX czy europejski Eutelsat.
Koreańskim firmom władze zaoferowały przewidywalny wieloletni popyt na wyniesienia z ziemi na orbitę, na satelity i inne technologie kosmiczne. Na początek wyniesienia dokonywać będą na starszej rakiecie na paliwo płynne Nuri. Następnie planują opracowanie przez sektor prywatny nowej średniej rakiety na paliwo stałe. Docelowo do połowy następnej dekady zaplanowali stworzenie przez koreańskie firmy ciężkiej rakiety wielokrotnego użytku.
Koreański chaebol Hanwha, który z przemysłu stoczniowego i chemicznego przesuwa się do przemysłów kosmicznych i zbrojeniowych stał się w tym roku największym prywatnym udziałowcem Korea Aerospace Industries. Celem przejęcia jest postawienie firmy, która połączy kompetencje produkcji napędów rakietowych, radarów, broni oraz samolotów i statków kosmicznych. Do 2040 Hanwha zobowiązała się zainwestować w technologie rakietowe, satelitarne, itp. US$ 36 miliardów!
Władze Koreańskie ze swojej strony tworzą ustawy o promowaniu wykorzystywania kosmosu, które zapewnią koreańskim firmom przewidywalny popyt na technologie kosmiczne.
W Korei układ jest prosty: władze zgłaszają popyt na konkretne rozwiązania, prywatne firmy inwestują poważne sumy w ich dostarczenie. A u nas? U nas tworzyliśmy i tworzymy dokumenty. W 2017 napisaliśmy Polską Strategię Kosmiczną. Po dekadzie będziemy ją teraz nowelizować. Na początku tego roku uchwaliliśmy ustawę o działalności kosmicznej. Ustawę! A w przyszłości mamy napisać Krajowy Program Kosmiczny. Wtedy kosmos już na pewno stanie się nasz!
A przy okazji setki miliardów wydajemy na 800+ dla każdego, trzynaste i czternaste emerytury, a teraz jeszcze niektórzy opowiadają o wypłacaniu pensji za posiadanie dzieci lub obniżaniu wieku emerytalnego za wychowanie dzieci…
