Większość jeśli nie wszystkie opracowania na temat społeczno-gospodarczych skutków wprowadzenia jednomandatowych okręgów wyborczych („JOW”) porównują zachowania polityków w państwach z ordynacjami większościowym oraz mniejszościowymi. Porównanie zachowań polityków w różnych krajach z różnymi ordynacjami rodzi ryzyko mieszania skutków z przyczynami. Zachowania polityków są wypadkową wielu czynników. Politycy w danym kraju mogą się zachowywac w określony sposób ze względu na ordynację wyborczą lub na inne krajowe przyczyny.

Innym sposobem jest porówannie zachowań polityków w tym samym kraju. Niektóre kraje mają mieszane ordynacje wyborcze, gdzie część posłów jest wybierana w okręgach jednomandatowych, a część z list partyjnych w wyborach proporcjonalnych. Niestety porównanie zachowań posłów wybieranych w ordynacji mieszanej też nie da dobrego porównania skuktów wprowadzenia JOW. Kandydacia na posłów wybierający start w okręgach większościowych mogą być po prostu innym ludźmi niż ci wybierający start z list partyjnych. Ci pierwsi mogą na przykład częściej być lokalnymi przedsiębiorcami, a ci drudzy partyjnymi apartczykami.

Na szczęście ordynacja wyborcza we Włoszech w latach 1994-2006 zawierała unikalne rozwiązania, które tworzyły swoisty eksperyment naturalny zazwyczaj niedostępny w naukach społecznych. W tym czasie funkcjonowała we Włoszech ordynacja mieszana,  w której 75% miejsc obsadzanych było w okręgach jednomandatowych, a 25% w ordynacji proporcjonalnej. Co ważne kandydaci mogli startować równocześnie zarówno w JOW jak i w dużym okręgu z listy partyjnej. Ale w wypadku wygranej w obydwu wyścigach musieli wybrać się do parlamentu z okręgu większościowego.  W przypadku kandydatów startujących zarówno w okręgo jednomandatowym, oraz z listy partyjnej w tych wyścigach wyborczych, w których wynik był rostrzygnięty niewielką różnicą głosów wejście do parlamentu w jeden lub drugi sposób zawiera element losowy, który czyni ich późniejsze zachowania jako posłów bardziej miarodajnymi dla oceny systemów wyborczych.

Co zatem ustalili Gagliarducci, Nannicini,  Naticchioni? Wybranie posła w okręgu większościowym podwaja liczbę ustaw zgłaszanych przez posła których działanie jest nakierowane na region wyboru posła, oraz zmniejsza nieusprawiedliwione nieobecności podczas głosowań o jedną trzecią. Lepszego metodologicznie potwierdzenia teoretycznych korzyści z JOW nie ma i nie będzie…

 
0 comments… add one

Leave a Comment